Το μονοπάτι ήταν κατηφορικό και δύσβατο.Περπατούσα όσο πιο αργά μπορούσα, αφήνοντας πνιχτές ανάσες συντροφιά για κάθε βήμα που θα με έφερνε κοντά του.
Ήταν αρκετά χρόνια πριν, τότε που περπάτησα για τελευταία φορά αυτό το μονοπάτι έχοντας στόχο μακρινό και άπιαστο. Ήταν τότε που έφυγα από τον τόπο μου για άλλες πολιτείες. Παρασυρμένος από της νιότης το τρελό μεθύσι, ξεγέλασα τα όνειρα του χωριού και κυνήγησα τις υποσχέσεις της πόλης.












