|
Γράμμα ενός Έλληνα που αρχίζει να αισθάνεται ξένος μέσα στην χώρα του.
Αγαπητέ κύριε Υπουργέ,
Κατανοώ ότι οι υπάρχουν πολλοί αλλοδαποί στην χώρα μας που σίγουρα έχουν κάθε δικαίωμα, όπως και εμείς μετά από αγώνες στο εξωτερικό, να ζουν, να εργάζονται και να μπορούν να διεκδικούν τα δικαιώματα τους.
Σίγουρα όμως θα πρέπει να φύγει από μέσα τους όλο το παλιό, όλο το προβληματικό που τους ακολούθησε από τις πατρίδες τους.
Κανένας δεν πρέπει να τους συμπεριφέρεται σαν κάτι το ξεχωριστό αλλά βεβαίως και αυτοί δεν θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι υπάρχουν οι μαφίες, ή το να λύνουν τις υποθέσεις τους μέσα στην νύχτα, έχοντας υπ΄ όψιν τους ότι τα σύνορα είναι ανοιχτά πλέον, το να μπουν και να βγουν είναι εύκολο, οπότε κάνουν κάτι φεύγουν και καθένας δεν τους ψάχνει.
Όλα αυτά τα λέω και τα γράφω γιατί σήμερα κάποιος που εδώ και τρία χρόνια έφυγε από το σπίτι που του νοίκιαζα, μετά από δικαστικούς αγώνες, πήρε τηλέφωνο στο σπίτι μου και μου είπε: «πρόσεχε την αλβανική μαφία».
Βεβαίως αυτός ο άνθρωπος είναι πια νόμιμος στην Ελλάδα και κάποια στιγμή οι «άρχοντες του τόπου» μετά από όλα αυτά που σκέφτεται το κράτος θα ζητήσουν και την ψήφο του. Και καλά θα κάνουν αφού οι νόμοι του επέτρεψαν να ζει, να «εργάζεται» και μπορεί ελεύθερα να επισκέπτεται τα πάτρια εδάφη του.
Ένας από τους λόγους που έφυγε από το σπίτι ήταν ότι μετά από ένα πάρτι που έκανε με φίλους του, βγήκαν στο μπαλκόνι και φώναζαν στην γλώσσα τους ότι είναι τόσο άντρες που μπορούν να πηδήξουν τους Έλληνες και την Ελλάδα.
Αυτοί οι άνθρωποι μετά από τις σκέψεις σας, θα μπορούν να ψηφίσουν στην χώρα αυτή που όταν σκεφτούν ότι είναι από άλλη χώρα μπορούν να βρίσουν την χώρα που τους φιλοξενεί, γιατί η Ελλάδα είναι χώρα δημοκρατική.
Έτσι λοιπόν μετά από τόσα χρόνια αισθάνομαι λίγο ξένος στην ίδια μου την χώρα.
Χωρίς να θέλω να πω κάτι άλλο, παρακαλώ κύριε Υπουργέ να σκεφτείτε λίγο εάν όντως αξίζει τον κόπο, για μερικούς ή πολλούς ψήφους, η Ελλάδα να αισθάνεται τα «γεννητικά όργανα» κάθε ξένου.
Με εκτίμηση,
Παναγιώτης Παπαδόπουλος. Δημότης Ηλιουπόλεως. Έλληνας πολίτης, πιστεύω ακόμα. [size=2][/size]
|