ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ Γ. ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ

Τεράστια οικονομικά συμφέροντα και «αποφάσεις» ή παραλείψεις επίορκων δημόσιων λειτουργών συνθέτουν το παζλ της λεγόμενης «περιουσίας Νάστου» και των διεκδικήσεων των σημερινών κληρονόμων του. Είναι πραγματικά πρωτοφανές και τουλάχιστον προκλητικό το γεγονός ότι οι κληρονόμοι του Νάστου διεκδικούν από το Δημόσιο μυθικές αποζημιώσεις, έχοντας πλέον ως «ορμητήριο» το γραφείο του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη, δεδομένου ότι μία εκ των κληρονόμων είναι Ειδική Σύμβουλός του.

Στα πλαίσια της έγκυρης ενημέρωσης των αναγνωστών μας θα επιχειρήσουμε, από τις ιστορικές καταγραφές αλλά και τα πρόσφατα στοιχεία που έχουμε στην κατοχή μας, να ξετυλίξουμε το κουβάρι της φερόμενης ως «περιουσίας Νάστου» που κατά τους ισχυρισμούς των κληρονόμων του ανέρχεται σε 12.770 στρ. και εκτείνεται, ανατολικά μέχρι την κορυφή του Υμηττού, βόρεια μέχρι το λόφο «Κοπανά», στον σημερινό Βύρωνα και νότια μέχρι την Άνω Γλυφάδα, συμπεριλαμβάνοντας και όλη την Αργυρούπολη.

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ηλιούπολης κατά τη συνεδρίαση του στις 22/2/2007 ενέκρινε ομόφωνα ψήφισμα, με το οποίο θεωρεί πολιτικά και ηθικά απαράδεκτο τον διορισμό της κ. Πάολα Μάλοβιτς στη θέση της Ειδικής Συμβούλου του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη. Ποια είναι όμως η κα Πάολα Μάλοβιτς; Η κα Πάολα Μάλοβιτς εμπλέκεται ως μέλος της οικογένειας Νάστου, που διεκδικεί μέχρι και σήμερα αμύθητα ποσά από το Ελληνικό Δημόσιο, σε δικαστική διένεξη με αυτό, αφού εκκρεμούν νομικές προσφυγές της οικογένειας Νάστου εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου. Ουσιαστικά το ίδιο το Δημόσιο, το οποίο «εκπροσωπεί» η κα Πάολα Μάλοβιτς από τη συγκεκριμένη θέση της, στρέφεται κατά του εαυτού του Σχήμα οξύμωρο!!! σκάνδαλο;;; Ποιες είναι οι ευθύνες του Υπουργού της Ν.Δ.; Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η Κυβέρνηση; Με το ίδιο ψήφισμα, το Δημοτικό Συμβούλιο Ηλιούπολης απαιτεί την άμεση απομάκρυνση της κας Π. Μάλοβιτς από τη συγκεκριμένη θέση ή από άλλες που πιθανά θα δημιουργούσαν εμπλοκή ή θα είχαν οποιαδήποτε σχέση με το επίμαχο θέμα.

Κατείχε η κα Π. Μάλοβιτς άλλη θέση πριν διοριστεί σ’ αυτή της Ειδικής Συμβούλου του κου Γ. Αλογοσκούφη; Η κα Π. Μάλοβιτς προκλητικά είχε οριστεί προ 2ετίας μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου), δηλαδή μέλος του Δ.Σ. του αντίδικου των κληρονόμων του Νάστου. Θέση από την οποία απομακρύνθηκε μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε. Κατά το κοινώς λεγόμενο «έβαλαν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα». Μετά την απομάκρυνσή της από τη θέση αυτή διορίστηκε Ειδική Σύμβουλος του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών. Επί των ημερών της Ν. Δ. η κα Π. Μάλοβιτς δεν χάνεται.

Πρόσφατα οι Δήμαρχοι Αργυρούπολης, Ηλιούπολης και Αλίμου επισκέφθηκαν τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδά καταγγέλλοντας του μεθοδεύσεις με στόχο την εκποίηση δημόσιας περιουσίας υπέρ των κληρονόμων του Νάστου. Ήταν αδιαμφισβήτητα μια σημαντική ενέργεια. Άλλωστε όπως φαίνεται από τα παραπάνω οι διασυνδέσεις των κληρονόμων Νάστου με την εξουσία είναι σημαντικές.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Γιάννης Αναγνώστου Δήμαρχος της Ηλιούπολης, στηρίχθηκε στις πρόσφατες Δημοτικές Εκλογές από την Ν.Δ., κάτι που προς τιμήν του, δεν τον εμποδίζει να πρωτοστατεί στην υπόθεση αυτή, καταγγέλλοντας ακόμα και Υπουργούς της Ν.Δ. για ενέργειες, όπως αυτή του διορισμού της κας Π. Μάλοβιτς ως Ειδικής Συμβούλου του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών.

Εύλογα γεννάται το ερώτημα γιατί οι πρώην Δήμαρχοι Αργυρούπολης Ι. Τσαρπαλής, Ηλιούπολης Θ. Γεωργάκης και Αλίμου Ι. Ματζουράνης δεν ανέδειξαν το μείζον αυτό θέμα για τους Δήμους τους, γιατί ολιγώρησαν και δεν έπραξαν ότι και οι σημερινοί Δήμαρχοι;

Είναι σαφές ότι οι διασυνδέσεις των κληρονόμων της οικογένειας Νάστου είναι τελικά απεριόριστες, ενώ ενέργειες και παραλείψεις αργυρώνητων και επίορκων δημόσιων λειτουργών δημιούργησαν το όλο πρόβλημα. Άλλωστε, όπως θα δούμε παρακάτω, προς αυτή την κατεύθυνση τάσσονται και Δικαστικές Αποφάσεις από Δικαστές που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, ένας εκ των οποίων και ο νυν Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κος Γεώργιος Σανιδάς ως Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών τότε.

Ποια είναι όμως η αφετηρία του προβλήματος; Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, δικαστικές αποφάσεις και μαρτυρίες που παρατίθενται στο βιβλίο του Πάνου Τότσικα <<ΕΔΩ ΚΑΠΟΤΕ>>, στην περιοχή της Ηλιούπολης υπήρχε επί Τουρκοκρατίας ένα Τσιφλίκι που φέρεται να ανήκε σε κάποιον Μουσταφά Καρά Αλή (κτήμα Καρά). Κατά την τελευταία περίοδο της Τουρκοκρατίας ως ιδιοκτήτες του «κτήματος Καρά» φέρονται ο Μουσά Αγάς ή Μουσαγάς, ο Μουσταφά Μεϊντάμπεσης και ο αδελφός του Μεχμέτ Λιουτουφής ή Λιουφτουλάχ. Όλοι αυτοί σύμφωνα με μαρτυρίες σκοτώθηκαν κατά την πολιορκία της Ακρόπολης της Αθήνας από τους Έλληνες επαναστάτες και οι κληρονόμοι τους πούλησαν το 1830 το τσιφλίκι στους Ν. Καπετανάκη και Γαετάνο Μοράλια. Η ακριβής θέση του τσιφλικιού δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια ωστόσο σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και μαρτυρίες βρισκόταν γύρω από την παλιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην Ηλιούπολη.

Το «κτήμα Καρά» φέρεται να έχει έκταση «4 ζευγάρια γης» πράγμα που σημαίνει ότι δεν πρέπει να ξεπερνούσε τα 720 στρ., γιατί σύμφωνα και με την απόφαση 261/1981 του Αρείου Πάγου, το «ζευγάρι» αφορούσε καλλιεργούμενη έκταση 80 στρ. ομαλής και 100 στρ. ανωμάλου εκτάσεως.

Σύμφωνα με στοιχεία που προκύπτουν από δικαστικές αποφάσεις το «κτήμα Καρά» μεταβιβάσθηκε σε διάφορους δικαιούχους έλληνες και ξένους. Το 1918 ο Α. Νάστος μίσθωσε το «κτήμα Καρά» από το Μιλτ. Σκουφή που φέρεται τότε ως ιδιοκτήτης του, ενώ σύμφωνα με το μισθωτήριο συμβόλαιο αυτό ανέρχεται σε 12.775 στρ. Το συμβόλαιο αυτό χαρακτηρίσθηκε ως «τουλάχιστον ύποπτο και διάτρητο» από την απόφαση 23/1997 του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κ. Γεώργιου Σανιδά, νυν Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Το 1922 οι κληρονόμοι του Μιλτ. Σκουφή πούλησαν στον Αλέξιο Νάστο το «κτήμα Καρά» το οποίο φαίνεται στο συμβόλαιο να έχει έκταση 12.770 στρ. Από το 1923 έως το 1929 σύμφωνα με το δικηγόρο της οικογένειας Νάστου «…ο Αλ. Νάστος πουλά την ψιλή κυριότητα 300 περίπου στρ. αμπελιών στους εμφυτευτές του και 2.700 στρ. περίπου στην εταιρεία Δρανδάκης-Πάγκαλος. Το 1929 απεβίωσε ο Αλ. Νάστος και οι κληρονόμοι του φορολογήθηκαν για 9.473 στρ. του κτήματος που είχαν απομείνει».

Χωρίς κανένα ουσιαστικά κρατικό έλεγχο ο Αλ. Νάστος και οι κληρονόμοι του αφού κατατεμάχισαν μια τεράστια έκταση σε οικόπεδα την πούλαγαν ανενόχλητοι μέχρι το 1984.

Επί ημερών της πρώτης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ (1981-1985) η κατάσταση αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Τον Ιούνιο του 1982 με κατεπείγον έγγραφο του τότε Υπουργού Οικονομικών Μανώλη Δρεττάκη προς τη Διεύθυνση Δημοσίων Κτημάτων ζητείται η «άμεση καταγραφή ως δημοσίων κτημάτων όλων των μη οικοδομημένων οικοπέδων της περιοχής Ηλιουπόλεως, τα οποία καταπατούνται υπό των κληρονόμων Νάστου και, εν συνεχεία, η έκδοση διοικητικής αποβολής των ως άνω καταπατητών». Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (3950/1246/9/9.1984), στην οποία αναφέρεται ότι τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των κληρονόμων Νάστου έχουν εξαντληθεί καθόσον οι εκτάσεις που έχουν πουλήσει ξεπερνούν τα 5.000 στρ., αντί των 320 στρ. που ήταν η αρχική έκταση του «κτήματος Καρά».

Είχε προηγηθεί μία ιστορική απόφαση η 4910/1977 του Εφετείου Αθηνών, η οποία, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «…..εκ πλάνης των οργάνων του Δημοσίου, τα οποία εξ’ ασύγγνωστου αμελείας παρέλειψαν να εξετάσουν τους τίτλους του Α. Νάστου με αποτέλεσμα τεράστια ζημία του Δημοσίου αφού ο Α. Νάστος δια της μεθόδου της επεκτάσεως της αρχικής περιουσίας του των ‘4 ζευγαριών’, δηλαδή 320-520 κατ’ ανώτατο όριο στρεμμάτων, επέτυχε να σφετερισθεί χιλιάδες στρέμματα γης κάτωθεν των προπόδων της δυτικής πλευράς του Υμηττού, τα οποία κάλυψαν τον σημερινό οικισμό Ηλιουπόλεως……..».

Από το 1985 οι κληρονόμοι του Νάστου έχουν επιδοθεί σε συνεχείς δικαστικούς αγώνες εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου, επιχειρώντας να μπλοκάρουν τις παραχωρήσεις οικοπέδων και ακινήτων από την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, ενώ παράλληλα επιδιώκουν «συμβιβασμό» με το Ελληνικό Δημόσιο, «παραιτούμενοι» δήθεν από τις διεκδικήσεις τους μέχρι την…….κορυφογραμμή του Υμηττού.

Από το 1985 οι κληρονόμοι του Α. Νάστου προσπαθούν δικαστικά να αποδείξουν ότι οι χειμερινές και θερινές βοσκές που αναφέρονται στο «Τσιφλίκι Καρά» όπως και οι δασικές εκτάσεις που υπήρχαν σ’ αυτό, ανήκουν ιδιοκτησιακά σ’ αυτούς. Όμως κάτι τέτοιο σαφώς δεν ισχύει, αφού οι «βοσκές» σήμαιναν απλά «νομές», δηλαδή χρήση εκτάσεων για βόσκηση μικρών και μεγάλων ζώων. Άλλωστε το Διάταγμα του 1934 με το οποίο ρυθμίστηκε το ζήτημα των λιβαδιών ανέφερε: «……..Όλα τα λιβάδια, στα διάφορα τσιφλίκια για την επικαρπία των οποίων δεν έχει να παρουσιάσει κάποιος έγγραφο (ταπί), δηλωθέν επί Τουρκικής εξουσίας, θεωρούνται ως δημόσια και η νομή μένει ως και τούδε εις το δημόσιον……». Και για το «τσιφλίκι Καρά» δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο «ταπί».

Παρά τα ανωτέρω υπάρχουν Δικαστήρια που σε επί μέρους δίκες εκδίδουν αποφάσεις πλήρως εναρμονισμένες με τις απαιτήσεις των κληρονόμων Νάστου θεωρώντας ότι το «ζευγάρι» ήταν 3.300 στρ. ή ακόμα ότι οι βοσκές και τα λιβάδια συμπεριλαμβάνονταν στην ιδιοκτησία του αρχικού «Τσιφλικιού Καρά».

Είναι σαφές ότι οι κληρονόμοι του Α. Νάστου θα συνεχίσουν να διεκδικούν τα όσα παρανόμως έχουν οικειοποιηθεί και με δεδομένη την στήριξη της εξουσίας. Είναι σαφές ότι υπάρχουν και έντιμοι δικαστές, όπως αυτοί που χαρακτήρισαν τον Α. Νάστο και τους κληρονόμους του σφετεριστές της δημόσιας περιουσίας. Είναι σαφές ότι υπάρχουν πολιτικοί όπως αυτοί που το 1982 κατέγραψαν τα διεκδικούμενα από τους κληρονόμους του Νάστου οικόπεδα ως ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου. Είναι όμως σαφέστερο ότι η Δημοκρατία προστατεύεται από τους ίδιους τους πολίτες. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να συσπειρώνονται και να αγωνίζονται για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους, για την προστασία της δημόσιας περιουσίας και κυρίως για τη λειτουργία των θεσμών, ιδιαίτερα όταν αυτοί παύουν να λειτουργούν από τη δράση φαύλων πολιτικών και επίορκων δημόσιων λειτουργών.